INFORMACJE O INSTYTUCJI
   
A. Krótka Historia Domu:
 
1990 - powstanie DPS ul. Łanowa - w skład powstałej instytucji wchodziło 5 budynków, w których zamieszkały osoby w różnym wieku i o różnych profilach niepełnosprawności
1992 - proces decentralizacji instytucji. Z jednej wieloprofilowej i rozbudowanej instytucji wydzielono 5 odrębnych organizacji o różnych - jednorodnych profilach działalności i dyspanseryjnych grupach podopiecznych tj. dla:
  •          osób starszych
  •          dzieci - chłopców
  •          dzieci - dziewczynek
  •          osób z chorobami psychicznymi
  •          samotnych matek wychowujących dzieci.
W opisywanym Domu zamieszkiwało wtedy 131 osób. Dom funkcjonował w ramach uproszczonej struktury organizacyjnej tj. jednego działu Opiekuńczego, który świadczył usługi na rzecz wszystkich mieszkańców. W tym też roku na stanowisko dyrektora Domu została powołana Pani Barbara Wąsowicz.  
Lata 1993 - 1997 - proces zintensyfikowanych prac remontowo adaptacyjnych, zmierzający do dostosowania kompletnie nieprzygotowanego budynku do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz zmian w strukturze działania Domu.  Etap usprawnienia systemu pracy tzw. etap funkcjonalnej struktury organizacyjnej miał na celu podniesienie poziomu świadczeń oraz zoptymalizowanie sposobu wykorzystania kadry. Struktura funkcjonalna polegała na tym, że z w ramach Domu wydzielono wyspecjalizowane komórki organizacyjne odpowiedzialne za realizacje specyficzny zadań. Powstały:
  •          2 działy Opiekuńcze - obejmujące opieka po około 50 mieszkańców
  •          Socjalno -  Terapeutyczny - Medyczno Rehabilitacyjny
W roku 1994 przy Domu zostały założone Warsztaty Terapii Zajęciowej, które do dnia dzisiejszego realizują zadania na rzecz 12 osobowej grupy najsprawniejszych mieszkańców Domu, jak i na rzecz 12 osób ze środowiska lokalnego, w zakresie rehabilitacji społecznej i zawodowej zmierzające do ogólnego rozwoju i poprawy sprawności, niezbędnych do prowadzenia przez osobę niepełnosprawną niezależnego, samodzielnego i aktywnego życia - na miarę jej indywidualnych możliwości.
W okresie tym zredukowano liczbę podopiecznych do 100 osób a także podzielono mieszkańców na 9 jednorodnych grup, zgodnie z kryteriami: wiek, stopień niepełnosprawności intelektualnej i fizycznej oraz poziom samodzielności. 
Lata 1998 - 2002 - etap opracowania i wdrażania Programu Naprawczego, zmierzajacego do polepszenia jakości usług poprzez ich dostosowanie do określonych przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej standardów. Efektem oraz podstawą wdrażania Programu Naprawczego była zmiana sposobu działania Domu na opisaną w dalszej części federacyjną strukturę organizacyjną.
W grudniu 2005 - Przeprowadzono ocenę relizacji Programu Naprawczego za lata 2001 - 2005 oraz sporządzono wnioski dotyczące korekty działań związanych z funkcjonowaniem instytucji.
W styczniu 2007 - Opracowano 3 etap Programu Naprawczego na lata 2007 - 2010, uwzględniający zmiany w przepisach regulujących sposób funkcjonowania domów pomocy społecznej.
W roku 2008 - na mocy Uchwały Rady Miasta nastapiła likwidacja Domu Pomocy Społecznej przy ulicy Łanowej 43a z równoczesnym jego połączeniem z naszą Instytucją. Tym samym nasz Dom stał się placówką koedukacyjną mieszczczącą się w dwóch budynkach.
Pierwsze półrocze roku 2009 - było okresem adaptacji poszczególnych kondygnacji i pomieszczeń w budynkach przy ul. Łanowej 41a i 41b na porzeby naszych mieszkanców oraz ich przeprowadzki wraz z ich dobytkiem i innym wyposażeniem Domu.
W dniu 1 października, na podstawie Uchwały Nr XXIX/1017/09 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 sierpnia 2009r. w sprawie zmiany uchwały Nr CXIII/1132/06 Rady miasta Krakowa z dnia 21 czerwca 2006 r. w sprawie nadania statutów jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej, działającym na terenie Gminy Miejskiej Kraków. D.U. Województwa Małopolskiego nr 568 z dnia 16 września 2009r. nastąpiła oficjalna zmiana nazwy Nasze Domu z:
„Dom Pomocy Społecznej w Krakowie ul. Łanowa 41b”
na
„Dom Pomocy Społecznej w Krakowie ul. Łanowa 43. 
 
B. Stan obecny organizacji:
 
Cel działania - rodzaj usług:
Celem działania Instytucji jest udzielanie całodobowej opieki i pomocy osobom, które z przyczyn zarówno losowych (sieroctwo, rodzina patologiczna, ubóstwo) jak i zdrowotnych (choroba przewlekła, niepełnosprawność fizyczna lub intelektualna) nie są wstanie samodzielnie żyć i funkcjonować w społeczeństwie. Świadczenia, jakie udzielane są mieszkańcom Domów Pomocy Społecznej można podzielić na 4 główne grupy:
  1. usługi bytowe - zapewnienie podstawowych warunków życia
  2. usługi opiekuńcze - zapewnienie opieki oraz wsparcia w podstawowych czynnościach życiowych
  3. usługi zdrowotne - przeciwdziałanie skutkom chorób i niepełnosprawności
      • nadzór pielęgniarski,
      • umożliwienie korzystania z porad lekarskich
  4. usługi wspierające - zapewniające możliwość rozwoju, edukacji, pracy, poszanowania konstytucyjnych praw jednostki.Usługi te realizowane są w formach:
    • terapii zajęciowej,
    • umożliwienia dostępu do edukacji,
    • umożliwienia dostępu do pracy (WTZ, praca terapeutyczna)
    • wsparcia duchowego (religijnego)
    • pomocy socjalno prawnej
    • rozwoju samodzielności, samorządności i niezależności mieszkańców
Uwarunkowania prawne funkcjonowania instytucji:
Dom działa w ramach ogólnopolskiego systemu stacjonarnej pomocy społecznej. W skali kraju za politykę społeczną, w tym sposób funkcjonowania Domów Pomocy Społecznej odpowiada Rząd, ściślej Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej (MPiPS). Przedstawicielem rządu na szczeblu województw jest wojewoda, którego zadaniem jest między innymi kontrola merytoryczna działalności Domów w zakresie wypełniania standardów usług. Na szczeblu samorządowym, za sposób funkcjonowania Domu odpowiadają Powiaty i Gminy. W przypadku opisywanej instytucji, za działalność Domu odpowiada Prezydent Miasta Krakowa, w którego imieniu działa Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej MOPS.
Przepisy fundamentalne, regulujące sposób działania Domów Pomocy Społecznej w formie ustaw wydaje Parlament (Sejm Rzeczypospolitej Polskiej i Senat Rzeczypospolitej Polskiej). Przepisy wykonawcze, w tym standardy świadczenia usług przez Domy Pomocy Społecznej, określane są przez MPiPS w formie Rozporządzeń Ministra tego resortu. Z powodu faktu, iż podopiecznymi instytucji są osobami niepełnosprawnymi, ważnym dla Domu organem rządowym jest Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych (w randze wiceministra) kierujący Praca Biura do Spraw Osób Niepełnosprawnych (BON), odpowiedzialny za kreowanie polityki państwa wobec problemu niepełnosprawności. Inną ważną Instytucją jest powstały w roku 1990 fundusz celowy o nazwie Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), którego jednym z podstawowych źródeł dochodów są wpłaty realizowane przez pracodawców, którzy nie wywiązują się z obowiązku zatrudnienia na określonym poziomie (6 %) osób niepełnosprawnych. Fundusz ten finansuje różnego typu programy służące rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej. Wspiera pracodawców w tworzeniu miejsc pracy dla niepełnosprawnych. Udziela wsparcia finansowego zarówno instytucjom jak i osobom prywatnym w zakresie zakupów sprzętu ortopedycznego, likwidacji barier architektonicznych, organizacji turnusów rehabilitacyjnych tworzenia i funkcjonowania. Warsztatów Terapii Zajęciowej. 
 
 
 
Źródła i poziom finansowania działalności w roku 2003:

1. Podstawowe źródła finansowania (94 %):

    • samorząd lokalny (dochody własne) 23 %
    • wojewoda (subwencja)  71 %

2. Źródła dodatkowe (6 %):

    • Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych 3 %
    • Sponsorzy i darczyńcy 1 %
    • Inne Granty oraz Fundusze w tym z środki Unijne2 %
Mieszkańcy pełnoletni płacą za pobyt w Domu 70 % swoich dochodów, natomiast za dzieci odpłatność za pobyt ponoszą rodzice, jednak często sa oni zwolnieni z tego obowiązku z racji zbyt małych dochodów lub ich braku.
            
Baza lokalowa

Od 2008 roku opisywana Instytucja funkcjonuje w dwóch niedaleko od siebie zlokalizowanych czteropiętrowych, podpiwniczonych budynkach. Zanim przeniesiono tutaj Domy Pomocy, budynki pełniły funkcje hoteli pracowniczych. Z tego powodu nie były one w ogóle dostosowane na potrzeby osób niepełnosprawnych, zwłaszcza osób ze schorzeniami narządu ruchu. Stąd w pierwszych latach działalności w nowej siedzibie miały miejsce intensywne prace remontowo adaptacyjne (dobudowa windy, podjazdu dla niepełnosprawnych, dostosowywanie infrastruktury mieszkaniowej dla potrzeb osób z dysfunkcjami narządu ruchu itp.).
Na poziomie piwnic opisywanych budynków znajdują się: pralnia, magazyny, pomieszczenia socjalne (szatnie) oraz pomieszczenie dla konserwatorów. Na parterze znajdują się pomieszczenia administracyjno biurowe oraz gabinety rehabilitacyjn, pracownie terapeutyczne oraz Warsztatów Terapii Zajęciowej. Na pozostałych kondygnacjach znajdują się pokoje mieszkalne oraz użytkowe mieszkańców.
 
System działania - opis działów Opiekuńczo - Terapeutycznych - zobacz schemat
Dom działa na zasadzie tzw. struktury federacyjnej, która charakteryzuje się tym, że każda z komórek organizacyjnych tzn. Działów Opiekuńczo Terapeutyczne (OT) jest odpowiedzialna za sprawowanie kompleksowej opieki nad mniejszą, odpowiednio dobrana grupą mieszkańców. Zmniejszenie liczby mieszkańców w Działach OT umożliwiło uzyskanie zindywidualizowanego charakteru postrzegania i realizowania potrzeb podopiecznych. Kompleksowość opieki i oddziaływania rewalidacyjnego osiągnięto dzięki stworzeniu w każdym dziale OT jednorodnej płaszczyzny współpracy dla multidyscyplinarnego zespołu fachowców. Efekt ten uzyskano poprzez likwidację działów medyczno - rehabilitacyjnego i terapeutyczno - socjalnego wraz z dyslokacją kadry z tych działów do nowo powoływanych działów OT. Tak, więc każdy kierownik działu OT ma obecnie do dyspozycji wielodyscyplinarny zespół pracowników.
Nowy system powoduje nakierowanie działań personelu na realizację potrzeb pojedynczego mieszkańca. Pracownicy każdego z działów OT mają obowiązek opracowywania Diagnoz Funkcjonalnych i Planów Indywidualnego Wsparcia dla każdego z mieszkańców, co wymusza zindywidualizowany charakter postrzegania oraz rozwiązywania problemów każdego z nich. Dzięki działalności Zespołów Opiekuńczo -Terapeutycznych sposób realizacji potrzeb ma charakter zindywidualizowany i kompleksowy. Natomiast praca kadry opiekuńczej w ramach pełnienia funkcji Pracownika Pierwszego Kontaktu spowodowała wzmocnienie więzi emocjonalnej pomiędzy mieszkańcami a pracownikami oraz ukształtowała u tych ostatnich odpowiednie postawy i zachowania. Kierownicy działów poprzez działające Zespoły Opiekuńczo - Terapeutyczne, kreują w pewnym stopniu autonomiczną politykę pracy działu, wynikającą ze specyfiki potrzeb swoich podopiecznych. Łatwiej też jest kontrolować i nadzorować jakość pracy podległego personelu, który szybciej identyfikuje się z celami pracy.
Każdy dział OT jest także autonomiczne z punktu widzenia zasobów lokalowych. Znajdują się: 2 - 3 - 4 osobowe sypialnie, jadalnia, pokój dziennego pobytu, kuchenka, pralnia rzeczy osobistych oraz biuro kierownika oraz pokój socjalny dla personelu. Na pierwszych piętrach każdego z budynkow znajduje się dodatkowo, dyżurka pielęgniarska oraz gabinet lekarski. Na niektórych piętrach znajdują się też pracownie terapeutyczne oraz poiecszenia Warsztatów Terapii Zajęciowej.
   
ŻYCIE MIESZKAŃCÓW DOMU
   
Nasze działania na rzecz mieszkańców określone w Misji Organizacji, która brzmi "Chcemy stworzyć dla naszych mieszkańców Dom" skupione są na 3 głównych celach, 
Cel  I - stworzenie domu jako miejsca zapewniające poczucie bezpieczeństwa, 
            miłości oraz gdzie realizowane są podstawowe potrzeby bytowe mieszkańców.
Cel II - stworzenie Domu jako miejsca umożliwiającego mieszkańcom kompleksowy rozwój oraz 
            przeciwdziałanie skutkom niepełnosprawności,
Cel III - stworzenie domu jako jednego z elementów życia społecznego, 
            stanowiącego pomost do dalszego życia w środowisku społecznym wraz 
            z przeciwdziałaniem skutkom zinstytucjonalizowanego charakteru życia

Cel I realizowany jest przez zapewnienie podstawowych ludzkich potrzeb takich jak: wyżywienie (dobór diet), odzież, realizacja potrzeb fizjologicznych, higieny osobistej oraz zapewnienie przyjaznej przestrzeni mieszkalnej oraz szeroko pojętego bezpieczeństwa. Atmosfera i styl życia kreowana jest w oparciu o zasad normalizacji tj:

  • Życie w małej grupie
  • Posiadanie własnej przestrzeni życiowej
  • Wykonywanie czynności związanych z zaradnością osobistą
  • Świat obu płci
  • Dokonywanie wyborów oraz decydowanie według własnych upodobań i preferencji
Poprzez zmniejszenie liczby podopiecznych w działach OT i ich podział na mniejsze grupy wraz z przypisaniem na stałe do każdej z nich określonych opiekunów, uzyskano efekt  lepszego zrozumienia przez personel potrzeb mieszkańców. Każdy pracownik pełni funkcję tzw. Pracownika Pierwszego Kontaktu (PPK) dla 2 - 3  podopiecznych, która polega na tym, iż jest on rzecznikiem praw tych osób w kontekście realizacji ich wszystkich potrzeb i oczekiwań. Istotą tej funkcji jest fakt, że dobór osób w ramach PPK ma być w miarę możliwości dokonany w sposób dobrowolny, to znaczy, że to mieszkaniec decyduje, która z osób  personelu ma względem niego pełnić tę funkcje i to przy pełnej akceptacji pracownika. Tak zawiązany w sposób świadomy i dobrowolny, przyjacielski i partnerski związek powoduje nawiązania więzi emocjonalnej pomiędzy mieszkańcami a pracownikami. Daje tym pierwszym poczucie bezpieczeństwa, namiastkę miłości i świadomość, że jest taka osoba w instytucji, do której można się zwrócić z jakimś problemem. Z celem tym jest też związane zapewnienie każdemu mieszkańcowi intymności realizacji potrzeb fizjologicznych, prywatności zarówno w kontekście posiadania rzeczy osobistych, środków finansowych, jak i przestrzeni życiowej. Pokoje mieszkańców mają w miarę możliwości zindywidualizowany charakter, pod względem kolorystki i wyposażenia. Także dobór mieszkańców w pokojach dokonywany jest przy współudziale osób zainteresowanych.
Bezpieczeństwo mieszkańców jest też zapewnione przez całodobowy nadzór personelu opiekuńczego i pielęgniarskiego oraz zapewnienie pomocy lekarskiej. 
 
 
 
 
 

Cel II realizowany jest poprzez zapewnienie mieszkańcom dostępu do kompleksowych i adekwatnych do potrzeb i oczekiwań form wsparcia. Dla każdego mieszkańca Domu jest określony i realizowany przez Zespół Opiekuńczo - Terapeutyczny (ZOT) Indywidualny Plan Wsparcia (IPW). W skład Zespołu wchodzą wszyscy pracownicy działu związani bezpośrednią z mieszkańcem. Na podstawie sporządzonej Diagnozy Funkcjonalnej, która określa poziom rozwoju i potencjał mieszkańca, definiowane są deficyty oraz wyznaczane cele do realizacji. IPW obejmuje wszystkie sfery funkcjonowania i wykorzystuje wszystkie dostępne w instytucji formy oddziaływania rewalidacyjnego. Do najważniejszych można zaliczyć:

  • naukę samoobsługi i zaradności osobistej - w zakresie realizacji zarówno podstawowych czynności fizjologicznych, jak i umiejętności radzenia sobie w środowisku rówieśniczym
  • wychowanie - w zakresie kształtowania określonych norm zachowań, nawyków oraz kultury osobistej,
  • edukację - Dom umożliwia wszystkim mieszkańcom w wieku szkolnym realizację ustawowego obowiązku uczęszczania do szkoły w ramach systemu szkolnictwa specjalnego. Dla części starszych mieszkańców, prowadzone są zajęcia edukacyjne rozwijające lub podtrzymujące posiadane już umiejętności szkolne i wiedze ogólną o świecie,
  • pomoc psychologiczną - poprzez interwencje w sytuacjach  trudnych, udzielanie pomocy w pokonywaniu problemów natury emocjonalnej, rozładowywanie stresu oraz frustracji wynikających z sytuacji życiowej, problemów w relacjach interpersonalnych i trudności komunikacji z otoczeniem.
  • rehabilitację ruchową -  która dla osób z dysfunkcjami narządu ruchu ma za zadanie przeciwdziałanie pogłębianiu lub niwelowanie skutków niepełnoprawności fizycznej poprzez stosowanie metod rehabilitacji leczniczej, zabiegów fizykoterapeutycznych oraz udzielaniu pomocy w pozyskaniu sprzętu ortopedycznego. W ramach tych zadań, Dom umożliwia także osobom sprawnym harmonijny rozwój fizyczny, poprzez prowadzenie ćwiczeń ogólnorozwojowych, korekcyjnych, gier i zabaw ruchowych oraz uczestnictwo w zawodach sportowych  organizowanych w ramach „Olimpiad Specjalnych - Polska”. 
  • terapie zajęciową - obejmującą wszystkie sfery funkcjonowania mieszkańców. Instruktorzy terapii zajęciowej rozwijają: samodzielność mieszkańców, umiejętności manualne (artterapia), umiejętności szkolne. Dbają o rozwój poznawczy, społeczny i emocjonalny. Formą terapii są  wszelkiego typu zajęcia relaksacyjne, muzykoterapeutyczne oraz wzbogacające mieszkańców o nowe, dotychczas nieznane bodźce, poprzez stymulację o charakterze integracji sensorycznej. Instruktorzy terapii współdziałają także z opiekunami w organizacji różnego typu okolicznościowych imprez np. urodziny, uroczystości wigilijne, śniadanie wielkanocne, zabawa karnawałowa itp. Prowadzą także zajęcia poza terenem instytucji ucząc mieszkańców korzystania z miejsc użyteczności publicznej i korzystania z dostępnych środków komunikacji zbiorowej. -   prowadzenie przez pracującego w Domu kapelana spotkań o charakterze katechetycznym i celebracji Mszy Świętej, mających na celu zaspokajanie potrzeb duchowych i religijnych.
  • pomoc socjalną i prawną - w ramach możliwości Dom Pomocy zapewnia respektowanie i korzystanie ze wszystkich praw  jakie należne są  mieszkańcom jako obywatelom Polski. Pracownicy socjalni reprezentują mieszkańców w sprawach sądowych oraz urzędowych w trakcie załatwiania wszelkich formalności, związanych z wyrobieniem różnego typu dokumentów (dowód osobisty, paszport), otrzymaniem należnych świadczeń finansowych  (zasiłków pomocy społecznej,  rent) oraz korzystaniem z dostępnych ich form wsparcia (dofinansowanie pobytu na turnusie rehabilitacyjnym, zakupu sprzętu ortopedycznego itp.) Dom wspiera także mieszkańców w bezpiecznym przechowywaniu a także wykorzystywaniu przedmiotów wartościowych oraz środków pieniężnych stanowiących  ich własność.

Cel III - stworzenie domu jako jednego z elementów życia społecznego, stanowiącego pomost do dalszego życia w środowisku społecznym wraz z przeciwdziałaniem skutkom zinstytucjonalizowanego charakteru życia, staramy się osiągnąć poprzez stosowanie powyżej opisanych form oddziaływania rewalidacyjnego a także dodatkowo przez:

  • prowadzenie spotkań społeczności. Spotkania te o charakterze dobrowolnym, organizowane są i prowadzone dla mieszkańców w każdym dziale OT przez wyznaczonego pracownika, przynajmniej 1 w tygodniu. Mają na celu omówienie bieżących spraw i problemów grupy wraz z dokonaniem ustaleń co do sposobów ich rozwiązania wynikających. 
  • funkcjonowanie Rady Domu, której zadaniem jest rozpatrywanie skarg i zażaleń mieszkańców  na funkcjonowanie Domu w zakresie przestrzegania ich praw i obowiązków. W skład Rady wchodzi Dyrektor Domu oraz 2 pracowników i 2 mieszkańców.
  • nawiązywanie i utrzymywanie kontaktów z rodziną - poprzez kontakty listowne, telefoniczne oraz bezpośrednie na terenie instytucji. Część mieszkańców ma także możliwość  regularnie odwiedzać swoje rodzinne domy. Są też często zapraszani do domów pracowników, przyjaciół i wolontariuszy. -   Integrację ze społecznością lokalną, która opiera się na:
    • możliwie szerokim wykorzystaniu istniejących w środowisku instytucji kulturalnych, i rekreacyjnych (basen, kina, teatry, wystawy).
    • współpracy z okolicznymi domami pomocy społecznej w zakresie organizacji wspólnych przedsięwzięć
    • umożliwieniu kontaktów ze środowiskiem rówieśniczym w oparciu o współprace z uczniami pobliskiej  szkoły
    • wspólny udział w życiu religijnym środowiska przy współpracy z tutejsza parafią.
    • współpracy ze wszystkimi możliwymi urzędami i organizacjami rządowymi i pozarządowymi w realizacji różnych inicjatyw zmierzających do minimalizowania skutków zinstytucjonalizowanego charakteru życia w Domu pomocy Społecznej,
    • Organizowaniu jak największej ilości imprez wyjazdowych. Od 1994 roku, co roku każdy mieszkaniec ma możliwości wyjechać na co najmniej jeden, trwający  14 dni turnus rehabilitacyjny. W miarę możliwości Dom organizuje też kilka w roku, krócej trwających wycieczek.
    • Współpracy z wolontariuszami w realizacji ww. przedsięwzięć.
  • aktywizację zawodową poprzez umożliwienie mieszkańcom podjęcia pracy ze wskazań  terapeutycznych lub udział w zajęciach organizowanych w ramach  Warsztatów Terapii Zajęciowej (WTZ). WTZ jest wyspecjalizowaną komórką organizacyjną realizującą zadania w  zakresie rehabilitacji społecznej i zawodowej zmierzającej do ogólnego rozwoju i poprawy sprawności, niezbędnych do prowadzenia przez osobę niepełnosprawna niezależnego, samodzielnego i aktywnego życia, na miarę indywidualnych możliwości. Realizacja przez warsztaty  tych celów odbywa się poprzez: ogólne usprawnianie, rozwijanie umiejętności wykonywania czynności życia codziennego oraz zaradności osobistej, rozwijanie umiejętności przy zastosowaniu różnych technik terapii zajęciowej, rozwijanie podstawowych oraz specjalistycznych umiejętności zawodowych, umożliwiających podjęcie pracy w zakładzie aktywności zawodowej lub innej pracy zarobkowej, albo szkolenia zawodowego.
Kontakt ze środowiskiem.
Aby umożliwić naszym mieszkańcom poznawanie świata, nabywanie doświadczeń społecznych, staramy się organizować jak najwięcej zajęć poza Domem, wycieczek po bliższej i dalszej okolicy. W czasie tych zajęć mieszkańcy uczą się poprawnych zachowań w miejscach publicznych, korzystania ze środków komunikacji i funkcjonowania różnych instytucji. Często wychodzą do kina, teatru, na wystawy.
Około 20 dzieci uczestniczy w katechezie organizowanej i prowadzonej przez grupę wolontariuszy z duszpasterstwa oo. Dominikanów. Spotkania odbywają się raz w tygodniu a w czasie zimy grupa wyjeżdża na obóz. Wolontariusze pracują też na terenie Domu. Biorą udział w wyjazdach z mieszkańcami, zapraszają ich też do swoich domów.
Nasze kontakty ze środowiskiem to nie tylko wolontariat, współpracujemy także z wieloma instytucjami i organizacjami z zagranicy. Otrzymaliśmy wiele potrzebnego sprzętu rehabilitacyjnego, odzieży itp, ale przede wszystkim pomoc dotyczącą organizacji i metod pracy. Kraje z którymi utrzymujemy kontakty to Anglia, Belgia, Holandia, Niemcy, Dania. Uczestniczyliśmy w obozie integracyjnym w Holandii, byliśmy również w Dani gdzie mieliśmy okazję zobaczyć wiele ośrodków i domów pomocy dla osób z upośledzeniem umysłowym. Wyjazdy te były dla nas szansą poszerzenia doświadczeń oraz doskonalenia zawodowego.

poczatek